Jonghernieuwers

Leeftijd: 
14 tot 16 jaar (3e-4e middelbaar)

Watermeloen

Ik weet het nog goed, het was maart. En het weer was warm. De kinderen waren blij. We keken allemaal samen uit naar de zomer. Een zomer vol avontuur, vol vrienden, vol plezier. We hadden er zoooooooooooooooooooooooooooooooo veel zin in. Het ging allemaal goed komen, want twintig-twintig ging ons jaar worden. Niet alleen dat van mij, ook van die ene man. Die ene man die dacht dat alles hem ging lukken. Die man die de hele wereld versteld deed staan. Die man............... die man die zou............... die man eh............... alleeeeeeeeej.................... zoiets groot vergeet ge toch niet seg........................ man toch, wat dacht ik nu weeral te zeggen........................die man die.........…........................ allee nu ist weg eh........................... Kunt ge dat nu geloven seg............................. Die man die........................ en het komt niet eh............................... wat??? Wat zegt ge???? Jaaaaaaaaa juuuuuuuuuust!!!!!!!!!!!!! Hoe kon ik dat nu in godsnaam vergeten. DIE MAN DIE NAAR EEN ONBEWOOND EILAND VERTROK. Wat een gekkie. Zomaar eh. Allee niet zomaar, door Corona. Maar ja een gans gezin liet hij achter eh. Een vrouw, een maîtresse en drie kinderen, of waren het er twee. Nee nee nee, toch drie, sorry. Toeter niet toe. Bon. Soit. Dus. Die man! Die vertrok naar een onbewoond eiland. Het enigste wat hij zei was: “Ola, Hey. WoW seg televisie jong. (Dag meneer, waarom vertrekt u zomaar naar een onbewoond eiland?) ah dadde, ja kben het hier beu, met diene Corona enal. Snapte. Al die regelkes, das niks voor mij ze. Maar ja ge kunt ze moeilijk ook niet volgen eh. Dus daarmee: een onbewoond eiland, waar dak volledig mijn goesting kan doen, snapte!?” En weg was hij. Vanuit Zaventem zou hij een vliegtuig pakken naar een eiland waar ze een vliegveld hebben en van daaruit zou hij met een roeibootje gewoon vertrekken. Eens aangekomen zou hij zijn roeibootje kapotprikken en daar zijn oude dagen slijten. Maar al snel werd hij daar gans gek. Hij begon zo van die rare liedjes te schrijven:

Smaakt naar aardbeien op een zomeravond En het klinkt net als een liedje Ik wil meer bessen en dat zomergevoel Het is zo heerlijk en warm Adem me in, adem me uit Ik weet niet of ik ooit zonder zou kunnen Ik denk gewoon hardop Ik weet niet of ik ooit zonder zou kunnen Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker Aardbeien op een zomeravond Baby, je bent eind juni Ik wil je buik en dat zomergevoel Weggespoeld worden in jou Adem me in, adem me uit Ik weet niet of ik ooit zonder zou kunnen Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Ik wil het gewoon proeven, ik wil het gewoon proeven Watermeloen suiker hoog Smaakt naar aardbeien op een zomeravond En het klinkt net als een liedje Ik wil je buik en dat zomergevoel Ik weet niet of ik ooit zonder zou kunnen Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker (suiker) hoog Watermeloen suiker hoog (suiker) Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker hoog Ik wil het gewoon proeven, ik wil het gewoon proeven Watermeloen suiker hoog Ik wil het gewoon proeven, ik wil het gewoon proeven Watermeloen suiker hoog Watermeloen suiker

Wa ne raaaaaaren. Ma bon. Wij met de ksa zaten der wel wat mee in. Dus we vonden er niks beter op om in een fles een papier te steken met de coördinaten van de ksa enal. Dieje man, dieje zelfde man van daarjuist, klopte toch wel nie aan ons deur gisteren!!!!!!!! :ooooo diejen had dus dat briefje gevonden. En daar stonden inderdaad onze coördinaten op en: “ als ge zin hebt om te boiten, kom dan naar de beste ksa van oiljst, wa zeggen we, van België, wa zeggen we, van de wereld.” En daarmee. Diene gast, omdat wij hem hadden geholpen, heeft gans ons openingsspel georganiseerd!!! Toch wel ne lieven ze. Merci meneer Van Assche, we zijn u eeuwig dankbaar!